این همه مظلومیت چرا ؟؟؟

متن زیر را با دقت بخوانید که جای جای آن انبوهی از غربت نهفته است :

در کتاب "وقعه الصفین" می نویسد : هنگامی که سپاهیان شام قرآن را بر سر نیزه ها کردند و سپاه امیرالمومنین علیه السلام را دعوت به حکم قرآن کردند ، میان پیروان امام اختلاف افتاد ،

" گروهی فریاد زدند : جنگ را ادامه می دهیم ، ولی بیشتر افراد صدا زدند داوری کتاب خدا را قبول می کنیم ، جنگ برای ما جایز نیست زیرا ما را به حکمیت و داوری قرآن فراخوانده اند . از همه سو فریاد برآمد : ترک مخاصمه می کنیم و صلح را می پذیریم ."

امیرالمومنین علیه السلام که این وضعیت را مشاهده کرد خطاب به لشکریانش فرمود : " ای مردم ، من برای پذیرش فرمان کتاب خدا سزاوارترین شما هستم ، ولی معاویه ، عمروعاص و پسر ابی معیط طرفدار دین نیستند و از قرآن جانبداری نمی کنند .....

منظورشان از این امر فریب ، حیله و سست کردن اراده شماست .

شما اگر یک ساعت بازو و جمجمه هایتان را به من عاریه دهید ، حق در جایگاه خودش مستقر گردیده ، چیزی جز برافتادن قوم ستمکار باقی نخواهد ماند .

در این هنگام بیست هزار نفر از لشکریان اطراف امیرالمومنین علیه السلام را گرفتند و به جای آن که حضرت را امیر مومنان خطاب کنند بی ادبانه فریاد زدند : یا علی به حکمیت خدا فرا خوانده شده ای بپذیر ، وگرنه چنان که عثمان را کشتیم تو را خواهیم کشت .

 .

.

.

اگر روحمان کمی به این روح عظیم گره می خورد شاید از درد این مظلومیت دق می کردیم اما بماند حرفم چیز دیگریست .

خواهشا روی سوالات زیر فکر کنید :

به نظرتان چه شده است که در سپاه امیرالمومنین همچنین اتفاقی می افتد ؟

چطور عده ای به خود جرات می دهند به فرمانده خود (که از روی اختیار وی را پذیرفته اند ) اینچنین گستاخی کنند ؟

به نظرتون برای جلوگیری از این مشکل امیرالمومنین  علیه السلام نمی تونست یه دو واحد کلاس عقاید برای یارانش بگذارد و هر کس که در امتحان آن قبول شد را بپذیرد ؟

آیا معاویه با سپاهیان خود ، به این مشکل برخورده بود ؟

آیا معاویه هم به اعوان و انصار خود اینقدر رو می داد ؟

آیا معاویه هم آنهمه خطبه برای روشنگری سپاهیانش داشته ؟ یا هر که سرپیچی می کرد از دم تیغ می گذراند ؟

به نظرتان تمام رهبران حق با چنین مشکل عظیمی روبرو نبودند ؟

آیا امیر المومنین نمی توانست طوری با لشکریانش برخورد کند که کسی در ذهنش هم مخالفت با او را مرور نکند ؟

مشکلاتی که علی علیه السلام داشت و معاویه نداشت ...

به نظرتان چرا ؟؟؟؟

.

.

.

اگه بخوام خیلی خلاصه بگم اینه که  علی علیه السلام می خواست آدم تربیت کند با تمام ویژگی ها و به خاطر این بایستی کرامت انسانی را رعایت می کرد .

کرامت انسانی حکم می کند گاهی اوقات به فرد خطاکار فرصت داد تا با پند و اندرز ، امید به اصلاح داشت و حتی در مواقعی اصلا به روی شخص هم نمی آورد .

کرامت انسانی حکم می کند از هر روشی برای غلبه به دشمن استفاده نکنی .

   کرامت انسانی حکم می کند از هر روشی برای جذب افراد استفاده نکنی .

کرامت انسانی حکم می کند گاهی اوقات همه حقیقت را نگفت تا به قوه عاقله شنونده احترام گذاشته شود . (بی حرمتی که امروزه در بسیاری از موارد رسانه در حق بشر میکند و وی را در حد حیوانی پایین آورده و لقمه جویده شده را به بیننده ارائه می دهد .)

کرامت انسانی حکم می کند خیلی وقتها در قبال کار خوب سریعا پاداش داده نشود و در قبال کار بد نیز سریع مجازات نشود .

و ...

خیلی لوتی و جمع جور بخوام بگم :

امام حق چون زیردستانش رو آدم حساب میکنه ، برخی که ظرفیت ندارند پررو می شوند و گستاخی می کنند .

اما امام باطل اصلا اجازه نمیده کار به اونجا بکشه ...

و گویا جزو لاینفکی از خوب بودن مظلوم واقع شدن است ...

.

.

.